الزامات ارتباطات مدرن سازمانی در عصر جامعه شبکه ای

محمد مهدی فتوره چیچندی است در محافل آکادمیک و انجمن های حرفه ای در جامعه ی شبکه ای شده واژگانی چون ارتباطات مدرن، نوین یا هوشمند بسرعت در حال چرخش است؛ واژگانی که گاها در متون علمی بخوبی تبیین و تشریح نمی شود و لذا در این گفتار تلاش می کنم ضمن برشمردن اهمیت این نوع از ارتباطات، ویژگی ها و الزامات عینیت یافتنش را یادآور شوم تا به درک بهتری از این مفاهیم نسبتا نوظهور نائل شویم.مفهوم ارتباطات مدرن یا نوین از زمانی که شیوه ی برقراری ارتباطات انسان ها از ارتباط چهره به چهره به ارتباط از طریق تلفن ثابت تغییر یافت در ادبیات این حوزه متداول گردید و لذا در هر عصر و زمانی لازم است این مفهوم با توجه به فناوری های روز مورد بازخوانی قرار گیرد. بی تردید با شنیدن این عنوان، مخاطب در خواهد یافت که از ارتباطات سنتی کاملا فاصله گرفته ایم در حالیکه ارتباطات نوین در ادامه ی ارتباطات سنتی بوده و کامل کننده ی فرایندی است که در پرتو گسترش بکارگیری فناوری های نوین ارتباطی و اطلاعاتی معنا یافته و با جهانی شدن و شکل گیری جامعه اطلاعاتی اهمیتش مضاعف شده است. امرزه ارتباطات مدرن پیش نیاز تعاملات گفتمانی و زمینه ساز تحقق مسئولیت اجتماعی مشترک[1] است؛ نوع خاصی از ارتباط که در پی ترغیب و تشویق آحاد جامعه به مشارکت در حل مسائل و رفع تنش و تعارضات اجتماعی است؛ مسئولیتی که امروزه با ورود به جامعه شبکه ای و پیدایش رسانه های تعاملی و افزایش چالش های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی بیش از هر زمان دیگری موجب تغییر در ماموریت ها و چشم انداز سازمان های دولتی و خصوصی شده است. در سال های اخیر با تغییر کارکردها و نقش های سازمان ها و شکل گیری ارتباطات مدرن، مفاهیم نوپدید دیگری چون «مسئولیت اجتماعی»، «مدیریت اقتض